BEZOEK OOK EENS ONZE THEMASITE HAMELEN EN WAAR KEEK JIJ VROEGER NAAR?

1969 De Tijd/De Maasbode - Regisseur Bram van Erkel: Oebele niet zó maar kinderprogramma

Woensdag 9 april 1969

Oebeler Omroep voor Ontspanning Hoera

Corine Spoor

De Tijd/De Maasbode 9 april 1969Meneer de Uil mag dan dagelijks jong en oud aan de beeldbuis binden, ook Oebele, het maandelijkse zaterdagmiddagprogramma van de KRO-televisie voor wat grotere kinderen, wordt langzamerhand heel populair bij de volwassenen. "Oebele Is eigenlijk een soort musical, een programma met liedjes en daaromheen een verhaaltje," zegt regisseur Bram van Erkel, die telkens weer een nieuwe aflevering van de OOOH, de Oebeler Omroep voor Ontspanning Hoera, produceert. Omdat het vooral om de liedjes gaat is er onlangs een langspeelplaat uitgekomen "Welkom in Oebele", een hippe plaat van het Oebeler Kinderkoor oftewel het Overdonderend Overfraai Oebeier' Omroepkoor om het maar eens flink volwassen uit te drukken. Als ex-schoolmeester was Bram van Erkel voorbestemd om jeugdprogramma's te gaan maken. Vorig jaar september ontstonden de eerste ideeën.
"Voor het nieuwe seizoen waren er toen nog geen plannen. Ik kreeg het verzoek van de programmaleiding om iets te maken dat volkomen afweek van de bestaande kinderprogramma's. Met dat gegeven ben ik gaan denken en kwam toen op het idee van een stadje met een plein, een school, een boom, een theater en een hotel waar allerlei dingen konden gebeuren. Ik noemde het voorlopig Oebele, omdat het beestje in de praktische werksituatie een naam moest hebben, tegen iedereen had ik het over Oebele, en er werd meteen gezegd dat ik die naam moest handhaven. Ik ben naar Harry Geelen toegestapt, die heeft de meeste liedjes gemaakt en in alle gesprekken is het idee gegroeid en het resultaat was dat we besloten het programma aan vier volwassen figuren op te hangen waaromheen zich de dingen moesten afspelen."

"Volwassen"
Dat werden dan Wieteke van Dort, Willem Nijholt, Herman Vinck en Ab Hofstee. Oebele is een echt "volwassen" kinderprogramma geworden.
"Het fijne is dat je bij de KRO tenminste de kans krijgt om een volwaardig kinderprogramma te maken," zegt Bram van Erkel hartgrondig. "Er is veel geld, er is studioruimte beschikbaar, er is een duidelijke kentering waar het de kinderprogramma's betreft. Men gaat ze voluit waarderen. Vroeger werden kinderprogramma's altijd als iets minderwaardigs gezien, dat was aanleiding voor een massa misverstanden, vooral ook bij de acteurs, die dan heel anders gingen doen, want het was immers een kinderprogramma en dat moest gek zijn. Als je ze dan vroeg om gewóón te doen, keken ze je verbaasd aan. Het was altijd hard doorduwen geblazen om ze van dat ouderwetse idee af te brengen. Maar ja, ze wisten ook niet beter, bij de toneelgezelschappen is het kinderrepertoire altijd neerbuigend geweest, omdat het maar voor kinderen was. Dat is natuurlijk funest, want als de kinderen nu alleen maar gek zien doen op het toneel, zijn ze later ook niet beter gewend. Omdat het werken voor kinderprogramma's slecht gehonoreerd werd moest je het ook altijd met zesderangs acteurs doen. In Oebele hebben we pas nog Willeke Alberti en Johan Kaart gehad, die vonden het prachtig, en wij konden ze voor hun acteursprestatie naar waarde belonen. Met Wieteke van Dort en Willem Nijholt zijn we ook vreselijk gelukkig, vooral Willem is een verschrikkelijk groot talent. Voor hen is het ook niet "zo maar een kinderprogramma", ze voelen de sfeer aan en de kinderen hebben hen meteen geaccepteerd."

Eigentijds
Een heel belangrijke bijdrage levert tekstdichter Harry Geelen die ook de titelsong van de langspeelplaat schreef en uitvinder is van de "Noord-Nederlandse Commissie voor Fatsoen en Schone Oren". De muziek is van Joop Stokkermans.
"De tijd van "Zachtkens glijdt ons bootje" en al dat zoetsappige gedoe op school is wel voorbij," zegt Bram van Erkel. "In Oebele vinden de kinderen hun eigentijdse ritmes terug. Het ergste is wel wanneer er mensen op het kinderrepertoire worden losgelaten die ieder contact met de jeugd verloren hebben, vaak omdat ze kinderprogramma's móésten doen. Het grootste gevaar is dat je niet bij blijft in deze sterk veranderende wereld. Maar het is wel moeilijk te bepalen wanneer je achter gaat lopen."
Er komen opvallend veel reacties van kinderen op deze t.v.-serie. Volgens Bram van Erkel herkennen ze zichzelf duidelijk in dit programma, ze vinden er alles in terug wat ze fijn vinden.
"Het zijn wel de volwassenen die de belangrijkste rollen spelen, maar dat valt niet op omdat het op de kinderen geschreven is, ze zien hun leeftijdgenoten bezig en zeggen dan "dat zou ik ook willen". Technisch gezien zou het allemaal wel beter kunnen maar je werkt nou eenmaal met alle mankementen van de kinderen waar je als vakman misschien van zegt: "Dat kan niet", maar dat wordt allemaal goedgemaakt door de intensiteit waarmee ze het doen, en daar gaat het tenslotte om."

Meesterhart
De opnamen vormen eigenlijk het enige grote probleem. De programmamakers raken nogal eens in tijdnood omdat ze alleen in de weekends kunnen beschikken over de kinderen. Volgens Bram van Erkels oude meesterhart kun je ook weer niet te veel beslag leggen op de kinderen. Daarom wordt de zaterdag gereserveerd voor het kinderoptreden.
"We moeten dan de hele horde voegen in de banen van het programma," zegt Bram van Erkel. "Het is een prettige bijkomstigheid dat de NTS-mensen, die het moeilijk genoeg hebben met hun camera's tussen die bende, alle ongemak voor lief nemen en zich helemaal inzetten omdat op die ene dag alles moet gebeuren. We laten de kinderen expres weinig repeteren en doen zo weinig mogelijk vóór. Anders heb je kans dat je het precies zo terug krijgt, het is oppassen geblazen dat het geen volwassenenmaniertjes worden. En ze weten nu eenmaal dat ze niet in het gareel hoeven te lopen en dat het niet per se "netjes" hoeft te zijn."


© De Tijd/De Maasbode

Reageer en deel Oebele met anderen

 

Sociale media

Facebook
RSS

 

Contact

Via e-mail