BEZOEK OOK EENS ONZE THEMASITE HAMELEN EN WAAR KEEK JIJ VROEGER NAAR?

1970 De Volkskrant - Oebele is en blijft hupsakee

Donderdag 24 december 1970

Buitengewoon gewoon kinderprogramma voor iedereen

Jan Paul Bresser

De Volkskrant 24 december 1970Er zijn maar heel weinig televisie-programma’s waar ik voor thuis blijf. Oebele is er een van. Een van de zeldzame kinderprogramma’s voor peuters, kleuters, pubers, tieners, soldaten, ambtenaren, profvoetballers, religieuzen en bejaarden. Oebele is een meezinger. Een meeswinger ook. Mijn dochtertje van twee heeft de Oebele-Hupsakee-Tune bovenaan haar hitlijstje staan.

Wat is het geheim van het succes van Oebele? Misschien wel omdat het een gewoon program is. Gewoon geestdriftig gemaakt, lekker los van opzet, geen duur stuntwerk, wél de juiste dosis actualiteit, de goede smaak en vereiste lenigheid. Oebele wordt dan ook voor een groot deel door kinderen gemaakt. Geen wonderkinderen, maar jongens en meisjes die samen met een team van enthousiaste acteurs ieder programma opnieuw weer vullen met een aanstekelijke vreugde.

Bijna twee jaar is het programma nu al aan de gang. De belangstelling stijgt nog steeds. Er is al een Groot Oogverblindend Oebele-omniboek uit, en er kwamen platen op de markt die zo goed werden ontvangen, dat ze met een Edison voor Oebele werden bekroond. En zelfs de fabrieken zagen brood in het KRO-programma. Er werden aanvragen ingediend voor Oebele-handdoeken, Oebele-halfverzilverde-theelepeltjes, Oebele-kop-en-schotels.

“Maar daar trappen we niet in”, zegt producer René Sleven, de coördinator van het Oebelewerk, “daar zijn we het allemaal over eens. Oebele is erg leuk, maar de commercie moet er met haar vingers vanaf blijven”. En met die allemaal bedoelt hij niet alleen regisseur Bram van Erkel, tekstschrijver Harrie Geelen, componist Joop Stokkermans en decorontwerper Els Salomons, maar ook Aagje en Paulus de Postbode, en Billy Biggelaar en Koen en Oe de Eerste, de balletgroep en de koorzangertjes, de doofstomme kinderen van St. Michielsgestel en al die andere oude en jonge mensen die Oebele maken tot wat Oebele is.

“Dat is ook de formule van Oebele”, zegt René Sleven, we maken het programma met z’n allen. We proberen er zoveel mogelijk iedereen bij te betrekken. En we krijgen dagelijks brieven van mensen die graag mee willen doen. Zojuist nog van vier meisjes uit Heerhugowaard, die graag willen komen dansen. “Maar dan moet u ons wel komen ophalen”, schreven ze erbij. Ook acteurs hebben belangstelling. Ze zien dat het een lekker stukje werk is en daar zijn ze voor te vinden”.

Oebele is volgens de producer ook favoriet, omdat kinderen zichzelf in het programma herkennen. Het is geen confrontatie met een wereld die hun vreemd is, het zijn herkenbare zaken, er gebeuren dingen thuis aan tafel. “Kinderen weten heus wel dat het Westland op het ogenblik soms vergaat van de stank. Daarvan kunnen we best iets in het programma verwerken. Ze weten dat de kranten ervan vol staan. Er is trouwens één zaak waarmee je bij kinderen zéker niet aan kunt komen en dat is ze iets voorschotelen, dat niet echt is. Ze hebben het veel sneller door dan je denkt. Kinderen zijn kritisch, je kunt ze niet belazeren”.
Oebele was in beginsel bestemd voor “de vergeten groep” van de jeugd en daarmee bedoelt René Sleven kinderen van tien tot zo’n vijftien jaar. “Jongens die te jong zijn voor het volwassenen werk en te oud voor kinderzaken”. Oebele heeft zich vergist, die vergeten groep blijkt oneindig veel groter te zijn. Een kijkdichtheidsproef bijvoorbeeld heeft uitgewezen dat zeker eenderde van de oudere kijkers, (boven vijftien jaar) met duidelijk plezier naar iedere aflevering kijkt. “In Weesp moest een televisietoestel in de kantine van een hockeyclub worden gezet, anders kwamen ze zaterdagmiddag niet meer trainen”.
Oebele lukt ook erg veel reacties uit. Niet alleen van hele jonge kinderen die tekeningen sturen en briefjes, maar ook van oudere mensen, zoals een pastoor uit het Noordhollandse Wognum, die voor de Kerst-Oebele van zaterdag aanstaande zijn oude kerststal “voor het goede doel” beschikbaar stelde. Veel vertederende briefjes ook van meiden, die verkikkerd zijn op Willem Nijholt met kreten als Lieve Willem, ik slaap niet van je, jij bent het voor mij wel helemaal”. En toen Ab Hofstee, Paulus de Postbode, dit jaar te gast was op carnaval in Den Bosch, “moest hij bijna in een kooi worden gezet, anders was hij door de kinderen verscheurd”. In het Brabantse Oss is onlangs de eerste Oebele-school geopend.

Gemiddeld zijn er tot nu toe zo’n driehonderd kinderen bij de “vervaardiging” van Oebele betrokken geweest. Belangrijke medewerkers daarbij zijn de doofstomme kinderen van het instituut in St Michielgestel. Deze jongens en meisjes maken de “requisieten”. Ze hebben een heel wild-west-dorp gebouwd, hebben “alternatief” fruit gemaakt en het standbeeld van Oebele vervaardigd. “Ze doen ook mee met het ballet. In het begin wat het wel moeilijk met de communicatie, maar het is verbluffend hoe snel kinderen elkaar verstaan”, aldus René Sleven.
Zaterdagmiddag ter gelegenheid van Kerstmis een speciale Oebele? “Ach, wat heet speciaal, we proberen er altijd iets bijzonders van te maken. Het wordt in ieder geval geen gewijde aflevering. We hebben wel een paar speciale kerstliedjes, maar die zijn swingender dan Stille Nacht. We hebben een lied met The Buffoons. Het heet “Spekvet”. Een aardige titel voor een kerstlied. We hebben ook een lied waarin gezongen wordt dat “Niemand konijn lust”. En dat is ook zo. Welk kind is nu dol op gebraden konijn?”

Oebele gaat verder over geheimzinnige ladingen van het Paaseiland die, verstopt in kerstballen, verzeild raken in de kerstboom van Oebele. En natuurlijk krijgt de mooie oude kerststal van de pastoor van Wognum ook een speciale plaats in deze aflevering.
“We hadden gehoopt dat we eerste kerstdag al vroeg zouden kunnen repeteren. En ook tweede kerstdag. Dat gaat niet door. De NOS houdt nog steeds de studio’s zondag voor een uur dicht. Daar zijn we wel een beetje boos over. Ik vind het nogal star en formalistisch. Niet aardig ook. We moeten nu veel meer opnamen vooraf maken. Het wordt misschien ook wat meer haasten.”
“We repeteren trouwens meestal in de weekends. We houden er rekening mee dat kinderen door de week naar school zijn. We vinden het principieel onjuist, dat ze voor Oebele van school vrij zouden moeten hebben. We zijn gewend zondags te werken. Acteurs ook.”

Al steekt de NOS een paar vervelende stukjes in het wervelende wiel van Oebele, dat wil nog niet zeggen dat daardoor de geestdrift zou minderen. Oebele zou Oebele niet zijn, als ze zich daardoor van de beeldbuis zou laten slaan. Oebele is en blijft tenslotte hupsakee. Olé.

   Wie lust er nu konijn?
 
   Kerstmis zonder boom dat is
   een kerstboom zonder ballen
   Ajax zonder Cruijffie,
   Zandvoort zonder kwallen.
   Kerstmis zonder boom is
   leeg als een woestijn.
   Kwil een boom met engelenhaar,
   honderd ballen bengelen daar.
   Piek erop, een krib en klaar!
   En niemand lust konijn!

   Vader, lijm de ezel,
   Moeder, lijm de os.
   De engel is verfrommeld en
   zijn vleugels laten los.
   Ook de derde koning
   moet opnieuw int pak
   Ding dong Kerstmis
   ding dong Kerstmis
   Koffie en gebak.

   Kerstmis zonder boom dat is
   een circus zonder stallen
   Najaar zonder kermis.
   Vuurwerk zonder knallen
   Kerstmis zonder boom is
   niet wat het moet zijn.
   Koef geen kip, ik hoef geen gans
   Goede Kerst behoeft geen krans
   D'r wordt ook al genoeg geschranst   
   En niemand lust konijn.  

 


© De Volkskrant

Reageer en deel Oebele met anderen

 

Sociale media

Facebook
RSS

 

Contact

Via e-mail